Van Halloween tot Thanksgiving

De laatste maanden toch regelmatig bedacht dat het toch een hele ervaring is, zo een tijdje in een ander land wonen. We zijn hier nu bijna een jaar en hebben dus bijna een kalenderjaar meegeleefd met de Amerikanen. Heel veel zaken zijn natuurlijk net hetzelfde als thuis in Belgie, maar het gebeurt toch bijna dagelijks, in ieder geval enkele keren per week, dat je nieuwe dingen ontdekt of opkijkt van bepaalde gebruiken of eigenaardigheden, soms erg positef, soms toch met een beetje wenkbrauwfronsen.

Natuurlijk is er Halloween, ondertussen ook al een beetje overgewaaid naar Belgie, maar daar toch helemaal niet te vergelijken met hier.  Eind oktober draait hier alles rond Halloween.  Halve dag school, Halloweenparade op school, Halloweenfeestjes en natuurlijk Trick or Treat en de megacommerce die met dit alles gepaard gaat. Begin oktober begint iedereen te kiezen in welk wezen hij zich dit jaar zal verkleden, en toen Karel half oktober nog niet beslist had over zijn alter-ego, begonnen andere moeders en onze sitter toch wel hun bezorgdheid uit te drukken ‘ Toch snel beslissen nu, want zal zijn uiteindelijke keuze nog wel voorradig zijn in de winkel’. Alle winkels liggen dus ook vol met Halloweenpakken (inclusief ‘gewone’ kledingwinkels), gadgets en natuurlijk enorm veel decoratie. Wanneer alles zo doordrenkt is, kan je (en wil je) uiteindelijk ook niet anders dan deelnemen aan het hele gebeuren. En we moeten zeggen – tegen onze verwachtingen als nuchtere Belgen in- het is ons heel goed bevallen. Uiteindelijk is het een erg sociaal gebeuren. De buurten lopen ‘ s avonds vol met kinderen en volwassenen (ook vaak verkleed), mensen zitten op hun frontporche het gebeuren waar te nemen met een drankje in de hand. Flesjes bier en (plastieke) glaasjes wijn worden door de volwassenen mee op pad genomen en af en toe bijgevuld aan huizen waar spontane recepties/samenscholingen ontstaan. Je leert je buren weer wat beter kennen en de kinderen hebben een superavond die ze afsluiten met een grote emmer snoep, wat moet dat meer zijn. Onze Karel was uitgedost als een enge werewolf en Toontje was een schattig bijtje, vooral geinteresseerd in de snoepjes natuurlijk. Bert en ik zijn gewoon onszelf gebleven…

Afgelopen weekend was er dan Thankgivng. Als ik het goed begrepen heb, is het een feest van de eerste Pelgrims die de opbrengsten van de oogsten vierden. Het is het familiefeest bij uitstek van de Amerikanen (en Canadezen). Er wordt dan ook wat over en weer gevlogen om samen met de familie de kalkoen aan te snijden. De kalkoenen vliegen je da ook bijna rond de oren, de supermarkten slaan immense voorraden kalkoenen in (die op dit moment aan bodemprijzen aangeboden worden). Karel heeft de eerste drie dagen van de Thanksgiving-week, maar een ‘halve dag’ school gehad (een halve dag van een halve dag dus) en donderdag en vrijdag was het dan echt verlof, ook voor Bert. Op Thanksgiving zelf, ligt de economie plat.  De malls zijn uitzonderlijk gesloten en de steden zijn half verlaten. Aangezien wij hier weinig familie hebben om Thankgivng mee te vieren, het weer meezat en de hotels superpromo’s aanboden, hebben wij dan maar besloten om deze vrije dagen een bezoekje te brengen aan Washington. Mooie stad, helemaal anders dan New York. Het Witte Huis natuurlijk gezien en het Capitool, Arlington Cemetary, memorials van presidenten en oorlogen en musea en gekuierd door de straten van het winkelhart van Washington ‘Georgetown’. Aan het Witte Huis en het Capitool waren de voorbereidingen voor de inauguratie al volop aan de gang, zou niet graag de hotelrekening betalen in die periode… .Het was in ieder geval echt de moeite en onze kindjes hebben zich voortreffelijk gedragen en er ook erg van genoten. Toch waren Bert en ik het er over eens dat een citytrip zonder kindjes toch wel onze voorkeur wegdraagt (lekker aperitieven, rustig en uitgebreid dineren, …). De grote Macy’s Thanksgiving parade in NY hebben we dan wel gemist, met megabalonnen van alle bekende cartoonfiguren. Gelukkig kon Karel er toch een stukje van meepikken op TV, waar de parade integraal werd uitgezonden.

En dan de dag na Thanksgiving:, iets waar wij nog niet van gehoord hadden, maar alom bekend (bemind of gehaat) bij de Amerikanen: “Black Friday”. De dag na Thanksgiving vinden de grootste sales van het jaar plaats. Winkels en ketens geven pas enkele dagen op voorhand hun special deals prijs, waaronder enkele echte “doorbusters”, goederen die maar in beperkte hoeveelheden aanwezig zijn en waar je dus vroeg bij moet zijn. Macy’s opende de deuren op Black Friday zelfs al om 5 am, metro’s in Washington begonnen daarom uitzonderlijk ook al om 4 am te rijden… . We hadden het advies gekregen van onze kennissen-Amerikanen om zover mogelijk van alle winkels te blijven op die dag, en dat hebben we dan ook gedaan. En nu zie ik net op het nieuws dat het vandaag dan Cybermaandag was, de maandag na Black Friday, waarop vele winkels special promo’s die niet verkocht werden aan nog grotere dumppijzen aanbieden op het internet.

En nu Thanksgiving voorbij is, is het officiele startschot gegeven voor de kerst. Vele huizen baden dan ook al in de kerstverlichting, de ene al wat smaakvoller dan de andere. We gaan zeker de mooiste of meest kitscherige exemplaren op foto vastleggen zodat jullie kunnen meegenieten van de pracht en de praal.
In de mall is de kerstman al enkele weken paraat voor de fotoshoots. We spotten dan ook regelmatig volledig uitgedoste gezinnen, klaar voor de fotoshoot met de kerstman.
En toch ook wat nieuwe dingen ontdekt binnen de wereld van de kerstdecoratie. De zogenaamde ‘stockings’ bv, zware decoratieve schouwstukken in alle stijlen, vormen en kleuren met een haakje om je sok aan te hangen, en die iedere Amerikaan dus in huis heeft; de treeskirts, een soort cape voor de kerstboom om de stam te verbergen, uitgestald op kapstokjes en ook weer in alle kleuren, stoffen, stiksels; rekken en rekken vol met hulpstukken voor het bevestigen en aansluiten van de buitenverlichting. En toch ook het vermelden waard: er bestaan hier firma’s die je buitenverlichting en decoratie voor kerst verzorgen. Al twee mails in de mailbox gehad en verschillende flyers in de brievenbus.  Enkele straten verder (waar de grotere en chiquere huizen staan), duiken naar het schijnt binnenkort de trucs van deze decorateurs op. Ik ben benieuwd… Wij hebben alvast de kerstverlichting van een Nederlands gezin dat terug naar Nederland getrokken is, overgekocht en gaan volgend weekend ook aan de slag, kewstie van niet uit de toon te vallen…

De Sint kennen ze hier natuurlijk dan ook niet. Gelukkig is er de Nederlandse school en de Nederlanders die nog enthousiaster dan wij Belgen aan het hele Sint-gebeuren deelnemen. Gisteren was er dan ook het grote Sinterklaasfeest, waarop de Sint in hoogsteigen persoon aanwezig was zodat Karel de goedheiligman vol bewondering en ontzag heeft kunnen aanschouwen.

Vele groetjes,

Greet en co