Opa en oma van uit Madison

Vermits Greet en Bert het zo druk hebben maak ik als opa gebruik van een dag tussendoor om de blog wat bij te werken.
We zijn hier zaterdag voor acht dagen goed toegekomen. Greet was stipt in Newark om ons af te halen, alleen want Bert was Karel naar de voetbal brengen en blijven supporteren. Bij onze thuiskomst waren ze ook terug. Het was een blij weerzien, vooral met de kinderen. Toontje klampte weer onmiddellijk de aanwezige favoriete opa aan en heeft hem sedertdien nog nauwelijks gelost…Begrijpelijk als we op dezelfde 12 juni verjaren en Toontje mijn tweede voornaam als eerste kreeg !

    
We hebben er ook aangenaam kennis gemaakt met “Wekke”, soms ook Werner Lauwers genoemd, die terug was van zijn uitstap naar Washington. Zelf had ik onmiddellijk boeiende gesprekken met hem, want we hebben nogal gemeenschappelijke interesses : we zijn o.a. beiden fietsfanaten en sportminnaars.

Het vervolg van ons verblijf in detail weergeven zou ons te ver leiden. Ik som daarom maar een aantal dingen op:
– Maandag met heel de familie en Wekke met de boot naar Ellis Island en Liberty Island waar we ook van boord zijn gegaan: indrukwekkend als men er zo dicht bij komt. Het beeld zelf is maar liefst 46 m hoog en staat op een sokkel van 46,9 m.
Op Ellis Island zijn we niet van boord gegaan, maar het lijkt me wel interessant. Langs dit eiland dienden vroeger alle immigranten binnen te komen. Hier werden ze gecontroleerd, hun gezondheid onderzocht enz.
Men kan er een museum bezoeken en namen en fotos terugvinden van vroegere immigranten.

  
– Dinsdag gingen Lut en ik met de trein naar New York. We wandelden door het gezellige Bryant Park en gingen (uiteraard met de lift) tot op het dak van de Rockefeller Building. We hadden er een prachtig zicht op Manhatten en omgeving. Als het lukt zullen we enkele fotos toevoegen. Het weer was trouwens van onze eerste dag tot nu schitterend, zodat  we ook toen een uitstekende zichtbaarheid hadden.

 
– Woensdag waren we babysit en mocht Greet met een zevental nederlanstalige vrouwen naar New York voor een “foodtour” : blijkbaar een soort wandeling door de stad met op een aantal plaatsen proeven van allerlei
typische gerechten (ik vermoed eerder hapjes en drankjes, anders zou het waarschijnlijk de spuigaten zijn uitgelopen).
– Donderdag had Greet haar babysit Rosie (een Jamaicaanse, die hier in de VS geld komt verdienen voor haar gezin, dat nog ginder verblijft) en werd het een shoppingdag, althans voor Lut en Greet. Zelf deed ik met de koersfiets van Bert een lange rit in de mooie maar erg heuvelachtige streek van Madison en omstreken langs typische straatnamen als Spring Valley, Blue Mills, Woodland Road e.a.
– Vrijdag vertrokken we dan al rond 7 u voor onze geplande uitstap naar Canada met de volgepropte Audi Q7. Rond 3 u in de namiddag bereikten we de Niagara-watervallen. Na een eerste zicht op afstand namen we de boot en vaarden met een gekregen coat (tegen de natte nevel) tot vlak voor de grote “Horseshoe”. Het zicht en het lawaai maakten er een indrukwekkend schouwspel van.

Na een democratisch etentje in het nabije Hard Rock restaurantje zetten we de tocht verder naar ons nachtverblijf in Zuid Ontario: kamers bed en breakfest “The bears inn” in een oude indiaanse nederzetting “Six Nations” bij Branton. Volgens informatie van deze gemeenschap die ontstaan was
door een vredespakt van 6 indianenstammen zou het latere handvest van de Verenigde Naties gebaseerd zijn op de tekst van hun pakt.

  

  
De volgende dag zouden we dan op zoek gaan naar enige belgische tabakskwekers, waar ik als student samen met een 300 belgische studenten in 1966 in augustus en september ging helpen tabak plukken.
Langs telefoon vonden we de familie van Maurice Vanhoucke thuis in Burford. Hier zou Jef Vranken van Schalhoven indertijd gewerkt hebben. Na wat zoeken vonden we hen thuis. Ondanks het feit dat ze zich klaar maakten om naar een trouwfeest te gaan, moesten we met zijn allen binnenkomen en hebben we geluisterd naar hun sappig west-vlaams verhaal. De tabakskweek was al jaren in verval wegens antirookkampagnes e.a. en de meeste farmers waren overgeschakeld naar iets anders. Hijzelf vermaalde nu beton en voerde waterdichtingswerken uit met een product dat in Antwerpen gemaakt wordt en langs Toronto wordt ingevoerd.
We wilden de mensen niet langer ophouden en trokken verder naar Delhi, waar de Vlaamse boeren indertijd hun Belgium Club oprichtten. We troffen er hun voorzitter Vandebussche die ons een rondleiding gaf in het gebouw (met 2 grote zalen en het cafetaria) en ons vertelde dat ze nog een 900 leden telden, die ieder jaar 150 Can. dollars bijdrage betaalden (op dit ogenblik ongeveer 0,85 % van de amerikaanse).
Het toeval wilde dat we in een restaurantje een vlaamse ex-student aantroffen die in 1968 ook tabak geplukt had en nu een reis voorbereidde voor september 2009 voor Pasar (vroegere Vakantiegenoegens).
In de namiddag zouden we dan zoeken naar onze farmer Andre Sabbe, waar Gustaaf Lowet en ik werkten.
Het moeilijke was dat we slechts beschikten over het oude adres RR1, Walsingham. Geen straatnaam en geen nummer in een uitgestrekt gebied. Met dit adres en met de fotos van ons verblijf in 1966 zijn we dan te rade gegaan in een tankstation en bij een andere boer nl Dockx. Deze vertelde ons dat “onze boer” en zijn echtgenote overleden waren en dat de farm verkocht was. Het was voor mij wel een ontgoocheling, ook al omdat de kills van de boerderij afgebroken waren en er niet veel origineels overbleef. Terug dan maar naar ons verblijf bij de oud-indianen.

  
De volgende dag bleef eraan voor de terugreis. Rond 2ou30 kwamen we aan en vervoegden er Wekke die ondertussen een tocht ondernam naar Boston en in de buurt ook een boottocht deed om walvissen te spotten. Het was nog gelukt ook en ongelooflijk indrukwekkend.
– Maandag was dan recuperatiedag. Ik maakte er gebruik van om mijn derde fietstocht te maken in een steeds wijdere buurt. Die avond kwamen belgische vrienden van Greet, Olivier en Nele samen met hun drie kinderen op bezoek voor een etentje.
– Gisteren dinsdag gingen Lut en ik dan nog eens naar New York. We bezochten Central Park en het grote Metropolitan Museum. Interessant maar een opdracht voor een ganse week om alles te kunnen bekijken.
We hebben er wel Vlaamse schilderwerken kunnen bewonderen van Rubens, Van Eyck..
– Vandaag is er dus een snipperdag en maak ik er gebruik van om de blog van Greet en Bert wat te spijzen.
Bert vertrok vanmorgen voor 3 dagen voor zijn werk naar Texas en Wekke is nog even naar New York en vertrekt deze avond terug naar Belgie.
Zaterdagavond nemen wij het vliegtuig terug om zondagmorgen te landen.

Het was tot nu toe weer een fijn verblijf. De tijd was goed gevuld een alles verliep zowat naar wens.
Greet was zoals verwacht een ideale gastvrouw en wist niet wat doen om het naar onze zin te maken.
Bert heeft zijn zeldzame vakantiedagen opgeofferd om ons te begeleiden naar Ellis Island en Liberty Island en vooral voor onze tocht naar Canada. Voor de rest was het: work, work, work…
En de kindjes, ja die waren de verrassende en vrolijke noot: Karel de clown en de leergierige studax, Toontje de vrolijke en verleidende peuter en vooral de fan van Opa…
Wekke werd een bescheiden maar aangename ervaring.
Ook van de amerikanen geen klagen. Alleen zijn ze uiterst voorzichtig. Drie a vier maal hebben we onze broeksriem moeten uitdoen en onze jassen en tassen moeten laten onderzoeken. Alle begrip, het is dan ook niet zo vanzelfsprekend vreemde belgen toe te laten tot nationale monumenten en symbolen als het vrijheidsstandbeeld, het metropolitan museum. Je weet wel:nine eleven…

Groeten van ons allen en tot…

De papa van Greet

Advertenties

5 Reacties to “Opa en oma van uit Madison”

  1. Tom De Preter Says:

    Libert,

    fijn leesvoer, ik denk dat jullie een aangename vakantie hebben gehad.

    Het thuisfront begint jullie wel te missen.

    hier is alles ok: Annemie is nu haar examen arbeidsrecht aan afleggen en vanavond moet ze naar Antwerpen voor een regiomeeting; Lune bliift vanavond in haar klasje slapen (spannend). Dus vanavond is het mannenavond ten huize De Preter-Verjans

    Amuseer jullie nog en doe de groetjes aan iedereen

    tot zondag

  2. Hoi Lieb en Lut.
    Ik lees dat je het zeer druk hebt (had). Blijkbaar een mooie reis.
    Dat je weer stiekem heb zitten trainen heb je nu zelf gezegd hé. Geen
    nood echter ik heb ook m’n duit in het zakje gedaan. Ben zondag alleen
    naar Banneux geweest. (als de rest toch niet wil mee gaan) Willy kon echter niet. Is minstens 2 weken out. Hij heeft een operatie aan z’n tand moeten ondergaan. Tot zondag om 9H (langs het kasteel)

    Groetjes Marco en Florette.
    F

  3. SABBE STEFAAN Says:

    hallo
    bij het lezen van julie bezoek aan canada was ik verbaasd de naam van andre sabbe te zien
    hij was namelijk de broer van mijn vader lucien sabbe
    hebben zijn farm bezocht in 1999 en was dan reeds in verval
    de zus van andre woont nog steeds in canada
    andre had 1 zoon danny
    waar we geen contact meer mee hebben
    mvg sabbe stefaan

  4. Lola Kichof Says:

    Theoretisch eine geniale Geschichte, ich frag mich nur, ob das auch ständig realistisch umsetzbar bleibt!

  5. Vani Torsta Says:

    Also ich denke dies war lediglich eine kurzweilige Erscheinung

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: