Integreren in de buurt

Dag iedereen,

De lente hangt in de lucht en dat werd tijd. Na 3 maanden koude (’s nachts soms tot -20 graden) is iedereen hier aan het uitkijken naar de lente. De laatste weken is het al een paar graden boven nul, wat toch al veel aangenamer aanvoelt. Nog een dikke maand en de 20 graden boven nul komen de’r aan, het betere terraskesweer.

   img_0534    img_0581    img_0555 
   eindelijk ‘lente’: buitenspelen!

img_05866Elk seizoen is de start van een nieuwe sport, dus Karel is zich aan het klaarmaken voor T-Ball, de kindergarten-versie van Baseball. Vorig jaar een keer naar een baseball match gaan zien, genoeg voor een heel leven was toen de samenvatting die Greet en ik eraan gaven. Nu Karel echter besloten heeft dat hij vanaf april wil meedoen aan de Madison Little League is het pitchen en batting begonnen. Het hele leuke aan deze sport is dat het deze keer een buurtgebeuren is : elk weekend zitten wij de vaders dan ook met onze zonen te spelen.

Ron, onze rechterbuurman als je voor ons huis staat (onze linkerbuurman als ik dit zit te typen) is de coach en de leider op het veld. Hij gooit (to pitch) de bal naar de kids, die dan proberen de bal terug te slaan (to bat) Dit gebeurt met talrijke tips en heel veel herhaling. Terwijl elk kind om de beurt een aantal slaan-rondes ondergaat (klinkt gruwelijk zo), staan de anderen in het veld om de geslagen ballen terug te werpen, of spelen soccer, basketbal, lacrosse of andere zaken. De papa’s moedigen de spelende kinderen aan, en geven commentaar bij het spel, elkaars techniek en het dagelijkse leven.

 img_05871               img_0594            img_06421
 Karel aan de T                 ‘Coach’ Ron en Jack                Rob en Jake

Zowel Karel als ik genieten volop van deze momenten. Je kan ons de laatste weekends ook vaak op het basketbalveld vinden (een sport die ik al een beetje beter begrijp). We bouncen met de bal, gooien hem naar elkaar en werpen naar de ring. (staat nog wat hoog voor Karel). Ondertussen babbelen we met elkaar. Toontje kan nog niet echt meedoen, ook al probeert hij de bal op te pakken en te dribbelen. Heel koddig.

   img_0664   img_0690   img_0668

Onze weekend namiddagen worden dus vooral doorgebracht op het veld achter onze tuin en Karel is bijna niet meer thuis te zien. Hij is dan ook al de meest ge-amerikaniseerde van ons allemaal : waar we hem vroeger moesten aanmoedigen om engels te spreken, is het nu eerder : “Karel, in het nederlands graag”, waarop dan meestal een reactie volgt, zoals : “why dad, english is awesome”. Maar het goede is natuurlijk dat Karel heel de tijd buiten zit te spelen met de andere kinderen van de straat. Nu de taalbarrierre is doorbroken voor hem, en hij zijn fysieke achterstand begint in te lopen op de andere kindjes (2-3 uur sport per week + steroiden beginnen hun vruchten af te werpen) is zijn zelfvertrouwen er op vooruit gegaan. Voor hem is het sociale leven er natuurlijk ook op vooruit gegaan : waar er vroeger in de woeringstraat geen vriendjes waren (we moesten ons altijd verplaatsen), woont hij nu in een straat met allemaal leeftijdgenootjes. Karel helpt ons dan eigenlijk ook om ons te integreren, want hij zorgt voor multiple contacten met de mensen in de buurt.

Zo waren we dan ook gisterenavond present op de jaarlijkse adult social van de PTO (parent teacher organisation – het oudercomite dus) met als thema : an elaborate evening of tastings and music : het proeven besloeg het eerste deel en bestond uit Wijn, Kaas, Bier en Chocolade. Vooral de 2 laatste thema’s konden onze reputatie niet beter versterken. Hier bestaan heel veel kleine brouwerijen, die allemaal proberen Belgian Style Beer te maken. De chocolade kwam ook rechtstreeks uit Belgie, dus de paasklokken gaan met Pasen minder ver moeten vliegen dit jaar. Lekker.

Het tweede deel van de avond bestond uit een optreden van Fiona, een mama uit de school die in de jaren tachtig nog bekend was geweest in de USA. Nog nooit van gehoord natuurlijk, maar haar bekendste wapenfeit was dat ze Bob Dylan nog gekust heeft. Niet dat dat echt mijn droom is, maar wel opmerkelijk. Ik moet het nageven, ze kon wel heel goed zingen, dus het 2de stuk van de avond was ook wel leuk.

Mocht U nog twijfelen na het zien van deze video, ze kan nog altijd even goed dansen, en aan de verwante links te zien, was ze echt wel populair, anders kon je natuurlijk geen rolletje krijgen in miami vice. (en Greet heeft dus nu niet alleen de eerste celebrity gespot, ze praat er ook regelmatig mee)

Ondertussen probeerden we conversatie te maken met ouders van Karel zijn klas, of met andere mensen, wat niet echt ons sterkste punt is, maar toch weeral een paar mensen extra leren kennen (waaronder de sympatieke mens van de zuid amerikaanse wijnen, die als enige geen proefporties serveerde.)

   img_0696    img_0697    img_0702
    Ontbijten                  Groundhog in de tuin        Toontje speelt

Zo, dit stukje zit er weer op. We hebben hier zo halvelings weer besloten de blog nieuw leven in te blazen, volgende week waarschijnlijk geen avonturen verteld op het internet aangezien wij vrijdagavond naar het zonnige florida vertrekken voor een lang weekend, zon, zwembad en disney world.

Tot binnekort

Bert en Greet

Advertenties

Eén reactie to “Integreren in de buurt”

  1. Verjans Libert Says:

    Goed idee de blog wat nieuw leven in te blazen: het is telkens boeiende lectuur, die niet altijd aan bod komt langs onze telefoontjes met skype.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: